CIGALES, het geluid van Zuid-Frankrijk

Hét geluid van de zomer in Zuid-Frankrijk  is het ‘zingen’ van de cigales (cicaden). Soms alleen zachtjes op de achtergrond, maar op andere plaatsen weer oorverdovend hard en overheersend. Je kunt er horendol van worden, maar als het er niet is, mis je het direct. Het hoort bij de Zuid-Franse zomers.

Luister naar deze prachtige opname van Ron Pieters !

Ergens in juni hoor je voor het eerst het geluid van de cigales. De mannetjes maken het geluid om vrouwtjes te lokken. Ze maken het geluid door kleine plaatjes te laten trillen met behulp van sterke spieren. Het geluidsapparaat zit vlak achter het borststuk, aan de eerste achterlijfsegmenten. Aan weerszijden van het lichaam van de cigale zitten trommelorganen, ook wel tymbalen genoemd. Aan de binnenkant hiervan zitten twee verharde, gewelfde trilplaatjes. De trilplaatjes worden door een sterke en relatief grote spier naar binnen gebogen, wat een luide klik veroorzaakt. Dit geluid wordt nog versterkt door de met lucht gevulde lichaamsholte van de cicade, die als klankkast functioneert. Omdat insecten koudbloedige dieren zijn, gaan ze sneller bewegen als het warmer is. Dit geldt ook voor de spieren die het geluid produceren.

Na 3 dagen met temperaturen boven de 30 graden komen de volgroeide nimfen uit de grond en klimmen omhoog langs een boomstam. Soms gaat dit mis en belanden ze op de meest uiteenlopende plekken, waarbij de kans om succesvol te ontpoppen vaak klein is. Ze worden dan vaak voortijdig aangevallen door mieren en wespen.
Letterlijk pootje voor pootje komt de volwassen cigale uit zijn omhulsel. Eerst heeft hij hele kleine vleugels, die zich langzaam ontvouwen tot een prachtig ‘kantwerk’. Na uren drogen in de zon vliegt hij weg.

Cigales zitten over het algemeen op boomstammen. Dit biedt een fantastische bescherming, want door hun schutkleur zijn ze bijna onzichtbaar. Het is een kwestie van: je ziet ze niet, maar hoort ze overduidelijk. Bovendien zitten ze in de boom dicht bij hun voedsel, dat bestaat uit plantensappen. Met behulp van hun steeksnuit, die in het weefsel van de plant wordt gestoken, zuigen ze de sappen er uit.

Het gezang kan beginnen en dan is het echt zomer in de Languedoc.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s